از روز برگشتن بگو
حرفاتُ باور می کنم

سلام.
این روزا واقعا درگیر بودم.از همه ی دوستان عذر خواهی می کنم.همین
…
ترانه ی موعود
تقدیم شده به او که می آید
و به تو.

خواب دیدم یکی توُ راهه بمون
تا لباسای خواب ُ چال کنیم
تا کسی بو نبرده مست شدیم
خمره های شراب ُ چال کنیم
.
چند چیزِ که چند روزِ مدام
همه ی جونمُ نجس کرده
اما اونی که پاک عاشقته
عطرتُ از بهشت حس کرده
.
شب جمعه توُ سجده خوابت برد
صبح دیدم موهاتُ وا کردی
بگو من طاقتم عزاداره
از شبی که براش دعا کردی
.
پاشو دختر هنوز فرصت هست
نگو «اعجازه توبه کن برگرد»
کار اون نیست من خودم دیدم
گره های دخیل ُ کی وا کرد
.
مستم اما هنوز می فهمم
چشم به راهیتُ شرط می بندم
اگه لب تر کنی که منتظری
همه ی شهرُ ریسه ….می خندم
.
چرا باید شب تولدشُ
چشم به راه باشی و سکوت کنه؟
چند صد سالشه چه جوری می خواد
این همه شمع کیکُ فوت کنه؟
.
گریه هات ُ بذار یه وقت دیگه
وقتشه زنجیرامُ پاره کنم
حالا که پای عشق تو وسطِ
چرا مثل تو استخاره کنم
.
برو حالا که اینقد عاشقشی
یه لباس ِ بلند ِ تور بگیر
تا بریدم رگای غیرتمُ
اونُ از ندبه هات به زور بگیر
.
من که کارم تموم ِ تا سر شب
اگه دستت به اون فرشته رسید
برو با اون بهشتُ کاری کن
نشه از توُ جهنمش تو رو دید
.
خواب دیدم یکی تو راهه برو…….

| لینک ثابت | 26 نظر |

این را زنی می گفت

که آگهی های استخدام را از حریق چهارشنبه ی آخر سال

به خانه ی زن دومم می برد

تا شیشه هایش را برای آپارتمان رو برویی شفاف تر کند…

«روزنامه ها را که فقط نباید خواند»

دیگر هیچ روزنه ای بر دریچه های مشوق سقوط اتاقم باقی نگذاشتم

هر وقت که بخوابم شب است و هر وقت که بخواهم روز

«شلیک موفقیت آمیز سجیل دو»

«تولید چادر مشکی،پرونده ی نا تمام»

همراه با تیتر درشت روزنامه هایی

که ا ز ترس ِ من به شیشه چسبیده اند پیر می شوم….

سلام

به بهانه ی تولدم ترانه ی «اردیبهشت» از سری دوازده ترانه ی تولد که تبریک تولد هستند برای هر ماه بر اساس طالع بینی آن ماه را می نویسم.

شب جشن تولدت یه ونوس

پلک وا کرده روی تقدیرم

توی اردیبهشت آغوشت

عشق بازیم ُ جشن می گیرم

روی انگشتای کشیده ی تو

لاک جیغ بنفش دیدنیه

شب شده وقتشه بیای بیرون

ماه با کیف و کفش دیدنیه

آبی ِ آسمون ِ ابری ِ من

رقص چاقو منم، ببُِر کیکُ

می خوام امشب به یاد هر چی که نیست

بخورم با تو آخرین پیکُ

تا که یادم نمونه فاصله ها

می تونن گم کنن چشاتُ توُ مه

تا که یادم بره با دستای ما

می تونه وا نشه هزار تا گره

نباید امشبُ خراب کنیم

تو کنار منی همین خوبه

قلب من می زنه ولی تو بگو

ماه داره به ابر می کوبه

یه رز صورتی زدم تو موهات

توی آینه نگاه کن خودتُ

هر چی دارم همین یه سنجاق ِ

باز کن هدیه ی تولدتُ

| لینک ثابت | 53 نظر |

سال ببر آمده تا اینکه بگیرد از شیر:
انتقام جگر خونی آهوها را

سلام به همه ی دوستان

من متاسفانه تو ایام عید حالم خوب نبود  و نتونستم  کار جدید و مطلب تازه ای بنویسم .با کمی تاخیر به همه ی دوستان سال نو رو تبریک می گم.

…

سالی که گذشت سال عجیبی بود در کنار آدمایی بودم که دوسشون داشتم و سالی که در پیش دارم از مهمترین سال های زندگیمه.امتحان دکترا رو در پیش دارم و پایان نامه ای با موضوع «ترانه سرایی در شعر معاصر» که خیلی برام مهمه و بسیار هم مفصله و راجع بهش  در آینده خواهم نوشت.

الان پیگیر کارای کتاب هستم که برای چاپ دوم تغییرات زیادی کرده و امیدوارم به نمایشگاه امسال برسه.

…

با دو تا کار در خدمتتون هستم.که یکی مال عید سال پیشه و یکی هم مربوط به یه غزله که کنار دو تا مجسمه ی خانه ترانه شفق  (جلسه ی دکتر افشین یداللهی) که پنج شنبه ها برگزار می شه نوشتم و دوستان خواستن که اینجا بذارم.

…

توی اتاقم برف می باره
سر سبزی ِ این سفره بی مرزه

من هفت سین ِسالم ُ چیدم
سر سام ، سرما،سوز ،سگ لرزه…

لب هام از سرما  سیا  می شه
ماهی تنگُ عید می بینم

دیوار هام و آخر دنیا
فانوسمو خورشید می بینم

قرصام و توی تُنگ می ریزم
تو نیستی آروم اعصابم

روزامو روی سقف را می رم
شب ها مو زیر تخت می خوابم

وقتی دلم تنگ خودم می شه
چشمام و می بندم خدا می شم

عصرا دم خاموشی فانوس
معبود آدم برفیا می شم

توی اتاقم برف می باره
سردِ ولی کی می گه دلسردم

یه عمر تو چشم  در و دیوار
با قاب عکسم زندگی کردم

خو شبختم از و قتی گلوی من
زخمی ِانگشتای کولاکه

آغوش ناامن تو یادم داد
هر جا هوا خوبه، خطرناکه

توی اتاقم برف می باره
تو رفتی از روزی که یادم نیست

با برف و یخ معشوقه می سازم
کی می گه آدم برفی آدم نیست

چی مونده از من توی این سرما
یه آدم دیوونه ی سرخوش

تو نیستی آروم اعصابم
دلچسب این سرمای آدم کش

توی اتاقم برف می باره

….

و غزل:

ماه ِ من ترک نکن برکه ی بی ماهی را
تا فراهم بکنم آنچه که می خواهی را

آه ای معجزه ی آخر هر هفته، نگیر
از من این دلخوشی ِ دیدن گه گاهی را

دم در چشم به راه قدمت سنگ شدند
معنی ِ چشم به در دوختن واهی را

تو فقط مال منی از لج این شاعرها
نفسم خورده مگیر این همه خودخواهی را

به بلندای شب مثنوی موهایت
به غزلواره ببخش این همه کوتاهی را

غزلی پلک بزن تا که به آتش بکشد
چشم تو جلسه ی افشین یداللهی را

ممنون از همه ی دوستان

| لینک ثابت | 34 نظر |

| لینک ثابت | 54 نظر |

اما در سایت های خبری بدون اینکه ترانه ی قبل را با ترانه ی جدید مقایسه کنند ادعا دارند که ترانه سرا و حتی آهنگساز کس دیگری است.آدم واقعا متعجب می شه از این اخبار. به هر حال اهمیتی هم نداره. و اما یک ترانه ی جدید:

«دکمه»

دکمه یعنی چراغ خواب عبوس

دکمه یعنی شروع اقیانوس

دکمه یعنی یه انتظار مریض

دکمه یعنی شمارش معکوس

.

بغلم کن تو قرص کامل ماه

تا چراغای شهر خاموشه

باز کن دکمه هاتو شرم نکن

دکمه وابستگی آغوشه

.

عکس زیبائیات رو دیوارِ

یه زن مست ِ با موهای بلند

منو دیوونه کردی از توی عکس

بیا بیرون و دست و پام و ببند

.

عکس زیبائیات رو دیوارِ

پا شو تف کن بازم رو غیرت من

مرد می خواد که عاشقش نکنی

همه ی شهر عاشق تو شدن

.

امشب آرایشت مث یه زن ِ

دامنت بی اراده کوتاهه

راه و بی راهه ها زیاده ولی

بهترین راه ، آخرین راهه

.

جمعه ی صبح اولین دیدار

شب تحمیلی یه ناله شده

خون تو مونده روی صورت صبح

صفحه ی آسمون مچاله شده

.

وقتی مستی چقد قشنگ تری

پاشو روی تنم شراب بریز

دکمه یعنی شمارش معکوس

دکمه یعنی یه انتظار مریض

| لینک ثابت | 30 نظر |

با یک تجربه ی جدید و یک ترانه در خدمتتونم .

کار اول می شه گفت یک طنز اجتماعیه. پیشاپیش عذز خواهی می کنم اگه بعضی کلمات مناسب نیست.

بابا می گفت سر زا مادرمون گذاشت و رفت

ولی من یادم ِ دس رو سرمون گذاشت و رفت

جای اینکه زیر بال و پرمون ُ بگیره

بار سنگینی رو بال و پرمون گذاشت و رفت

وقتی ما با کمک همسایه ها بزرگ شدیم

پسر همسایه با خواهرمون گذاشت و رفت

بعد رفتیم پیش ِ آخوند محل کلاس دین

یه کلاه شرعی ام اون سرمون گذاشت و رفت

حالا سی سالمه، سی سال ِ خدا رو ندیدم

یه نشونی ام نداد ،کافرمون گذاشت و رفت

هنوزم قصه های کتاب دینی یادمه

که علی خواب بود و پیغمبرمون گذاشت و رفت

بی بی عصمت می گه ماه دهم خدمتمون

زیدمون حامله شد،اکبرمون گذاشت و رفت

-

منُ از دادگاه خانواده می برن اوین

گفته:«باردار که شدیم ،شوهرمون گذاشت و رفت»

حالا من موندم ُ قسطای عقب مونده ی عشق

تنها بودیم یکی تنهاترمون گذاشت و رفت

دیشبم می خواستیم از دنیای وامونده بریم

نتونستیم،حتی دنیام درمون گذاشت و رفت

کار دوم یک ترانه است که تقدیم شده به دغدغه های مادرم

من یه بی دینم ُ

مادرم مومن ِ

تنها ارثم از اون

میگرن ِ مزمن ِ

من یه بی دینم ُ

اون خدای من ِ

آیه الکرسی ِ

گریه های من ِ

من پر از سرکشی

من پر از اعتراض

رنگ موهای اون

رنگ چادر نماز

دین ِ من سخت ِ سخت

مثل مردونگی

مثل دل کندن از

یه سگ خونگی

دین من می گه از

رنگ عادت بترس

از جهنم نترس

از جنایت بترس

رو تن من هنوز

زخم یه پرچم ِ

مادرم فاطمه اس

مادرم مریم ِ

موقع رفتن

چای دم می کنه

تا دم ایستگاه

بدرقم می کنه

می ره دلواپسم

وقتی رفتم رو ریل

کی نجاتم بده

با دعای کمیل

مادرم عاشقه….مادرم عاشقه

| لینک ثابت | 36 نظر |

با یک تجربه ی جدید در خدمتتون هستم.

……

یادم نمانده کسی جز او/آزاد می شوم از زندان

یک زن نشسته و می خندد/در عمق صورت زندان بان

یک شهر جن زده می بینم/یک شهر جن زده ی متروک

افتاده ساعت خواب آلود/ روی مجسمه ی میدان

یادم نمانده کسی جز او/جز او که……او که…نمی دانم

سیب معلق بی قانون/لازم نکرده ی  بی وجدان

این جمله را چه کسی می گفت؟/این شعر را چه کسی می خواند؟

مادر سه نقطه ی بی ناموس/”دوزخ بهشت” ” پری شیطان”

“مادر” چه واژه ی ملموسی/یک سنگ مرمر خاک آلود

یک دسته گل که زنی زیبا/آورده بود به قبرستان

“زن”،” زن” چه سستی ِ دلچسبی /”من را برای چه می بردند”

:”اسمم عوض شده خانم ها”/:”رایم عوض شده آقایان”

این شهر را شبحی گویا/از روی عدل بنا کرده

یک نان داغ پر از کرم است/بر یک جنازه ی بی دندان

:”دکتر هنوز امیدی هست؟”/یک مرد زل زده در چشمم

با یک لباس بلند سبز/…چیزی بگو پسرم ،”وارتان“

این اسم حس عجیبی را/بر روی حافظه ام می ریخت

شاید که ربط من و شعر است/چیزی به یاد من آمد..هان

من شعر های زنی بودم /یا شاعرِ زنی از آتش

آن زن که قهقهه اش می ریخت/از عمق صورت زندان بان

نه،نیم دیگری از من نیست/من را برای چه می بردند

راهی نشان بده برگردم/ای نیم ِ مانده ی در زندان

یادم نمانده کسی جز او/یک زن که قهقهه سر می داد

تکثیر می شد از او در من/یک جمعیت وسط میدان

بر روی شانه شان انگار/تابوت کهنه ی آن زن بود

آن زن که بر سر هر مویش/یک شهر جن زده آویزان

تابوت روی زمین افتاد/در رو به صورت من وا شد

لبخند زد به من و پرسید:

:”چیزی عوض شده زندان بان؟”

| لینک ثابت | 33 نظر |

از این به بعد مطالب وبلاگ را در این صفحه بخوانید.

مجموعه آدمفرشته بالاخره امسال با تلاش دوست عزیزم  مجید صالحی  -شاعر برگزیده  و ترانه سرای موفق کشور -توسط نشر شانی – ناشر برگزیده ادبی سال گذشته نمایشگاه بین المللی کتاب – به چاپ رسید.

این مجموعه در دو بخش حدودا ۱۰۰ صفحه ای به چاپ رسیده است.بخش اول شامل ترانه ها و بخش دوم کارهای کلاسیک – غزل،مثنوی،چهارپاره و.. – است.

دوست خوب و هنرمندم هادی میرزا آقایی نقاش،طراح و کاریکاتوریست خوب کشور طراحی جلد این مجموعه و اکثر کتاب های این نشررا انجام داده.نشر شانی امسال با تلاش مجید صالحی مجموعه های بسیار موفقی از شاعران و ترانه سرایان توانای کشور نظیراستاد محمد علی بهمنی،محمد سعید میرزایی،جلیل صفربیگی،غلامرضا طریقی،حامد عسکری، نیلوفر لاری پور، مهدی فرجی، امیر مرزبان ،حسین متولیا ن، ترانه مکرم و…به چاپ رسانده.

مجموعه ترانه از لاله زار تا جمهوری – مهدی موسوی- که گزیده است از ترانه سرایان برتر کشور به همراه چند مقاله با موضوع ترانه و ترانه سرایی، نیز مجددا توسط این نشر به چاپ رسید

آدرس انتشارات در نمایشگاه ببن المللی کتاب امسال:

سالن شبستان-راهروی ۱۹ -غرفه ی۱۹

دوستانی که به هر دلیل موفق به حضور درنمایشگاه یا تهیه این مجموعه نشدند از طریق همین سایت می توانند این مجموعه را تهیه کنند.در قسمت لینک های این سایت می توانید نمونه ای از ترانه ها و کار های کلاسیک این مجموعه را بخوانید و نیز با کلیک بر رو نشر شانی با سایر کتاب های این نشر بیشتر آشنا شوید.

نمونه از ترانه ها وآثار کلاسیک این مجموعه:

(...)
مشاهده متن کامل معرفی کتاب و وبلاگ جدید (648 کلمه)